سایه سیاه شب

دیشب قشنگ بود، من تو این شهر، تواین کشور، تواین دنیا.. یه دوست دارم. یه دوستی که میدونم همیشه عزیزم میمونه. یکی که دلش مث اب چشمه ی کوه xa0زلال و خنکه، یکی که نگرانش میشم نگرانم میشه، یکی که از خواهر نداشتم بی نیازم کرده، یکی که با وجود تفاوتها میچسبه به شباهتها و از تفاوتها نه میرنجه، نه عوض میکنه، نه اذیت میشه... از همه مهمتر یکی که پرجریان و پر انرژیه و هرگز از حرکت به طرف خوداگاهی نمی ایسته حتی اگه من نباشم که تواین زجر دلداریش بدم میدونم ادامه میده... دیشب قشنگ بود یه دوست یه اشنا چراغ تاری...

وای خدایا... شنگول.. پیدا کرد مارو...