عدالت

انگار این لحاف قسم خورده لحاف نباشه، شکنجه کنه، اذیت کنه، ناراحت کنه.. انگار این لحاف مخصوص بی وجداناس، اونا که روز هر غلطی میکنند شب هم هرگز بیخواب نمیشن. تو این دنیا عذاب و بیخواب شدن تنها مال کسیه که آزار نداره و یه قلب تپنده داره. آموزشا و حرف معلما همش دروغ بود، چقدر مدرسه وقت تلف کن بود، چقدر آدم دروغ میشنوه تا بزرگ شه، چقدر سعی شد حقیقت جهانو نبینیم. چقدر دروغ بود داستانای آموزشی،واقعا بی وجدان راحت میخوابه، اونی که اذیت میشه آدمیه که حس و درکش بیقرارش کرده،یه قاتل اگه اشتباهی باعث مرگ بشه عذاب میکشه اما وقتی همین وارد جنگ بشه آدمها میکشه ناراحتم نمیشه، وجدانش با دلایل خودساخته مرده، اینقدر مرده که خوشحاله امروز آدم بیشتریو کشته. حتی فک میکنم اونا که حکم اعدام میدن چرا راحت میتونن بخوابن؟ تصور نمیکنن زندگی گرفتن خودش قتله؟ یا ممکنه اصلا اشتباه کنن بی گناه بکشن؟

چرا همه دارن راحت میخوابن؟ چطوری راحت میشه خوابید وقتیکه هوا خیلی سرده و ادم نمیتونه از کنار بخاری جنب بخوره چه برسه گرسنه هم باشه.. آخ چه حیوونای گرسنه و یخ زده ای الان عاجزانه عذاب میکشن. همین الان خیابونای یخ زده شهر پر بی پناه حیونای گرسنه س که بجای غذا همین وجدان مرده ها بهشون ضربه هم زدن. زجر ودرد ضربه ها، گرسنگی، هوای سرد، دل شکسته، خطر مرگ .. اونا که زندگیو فقط برا خودشون میخان،. میگن مامورو معذورن برا همین خداشون میشه اونی که بهشون پول میده. پول میده سیلی بزنن پول میده اذیت کنن پول میده زندگی بگیرن شبا هم راحت میخابن.

چرا؟ چرا؟ چرا.

سایه سیاه شب...