قتلگاه

صبح سرد و یخ زده همراه هوای آلوده، صبحی که یادآوری همه ی گرسنگی ها و بدبختی های حیوانها و جهانیانه... من استرس بی خانمانی هنوز باهامه، وقتی خبری از پدرومادرم نیست مطمئن میشم درحال نقشه کشیدن ازارها و دروغ و توطئه های جدیدن.

حس مزخرفی باهامه.

چندروزه به پناهگاه تل میزنم خبرارپریا رو مستقیما به خودم بگن. این زن چطور تو فیلما اشک میریزه، بدون شک اشکش بخاطر سگا نیست بخاطر گدایی پوله..

هیچ احساس و عاطفه ای نسبت به هیچ سگی نداره و ازهمه بدتر بشدت دروغ میگه...

هرچی گفتم پریا فقط دروغ تحویلم داد. میگه اینجا مگه هتله یه سرپناه ساده س. بخاطر اینکه گفته بودم پریا رو وقتی سپردم بهم گفتید حتما عکس و فیلمشو میذارید تو صفحه.. بخاطر اینکه گفتم اون حالش بد بود من شب تا صبح با دکتر زنده ش نگه داشتم و صبح به غذا خوردن افتاده بود ولی چیزی نبود که عادی باشه بشه فراموشش کرد. من گفتم اسمش پریاس. تاریخ وسنشم گفتم... گفتم پرونده پزشکی نداره بدونم حالش چطوره؟

واسه اینکه منو از سرش رد کنه گفت واگذار میکنیم خیلیا رو حتما اونم دادیم ...

به س گفتن که مرده حتما...

اصلا اون اینطوری نبود که سریع خوب بشه تا واگذار شه. خوب شدن کاملش طول میکشید

کلا هردفه یه چی میگن.. هرچی خواهش التماس کردم.. هیچی..

اونجا پناهگاه نیست یه گورستانه.

شهرداری تو خیابون میکشه اونا تو زندون میکشن..

مساله خیلی مهم فیلماشه که اشک و آه داره بعد یجور نشون میده که حیوونا روند بهبودی دارن و براشون نام و نشانی هست.

حالم بده... دلم داره میترکه... از خواب پاشدم همه وجودم مث یه بن بست رسیده س. هوای گند. حیوونای گرسنه... خطر فقر و آوارگی خودم با پدرومادر شارلاتان.. قتلگاه پریا... پریا... من پریامو با دستای خودم دادم به قتلگاه.. بمیرم الهی... لعنت به من... خاک برسر من... تف به من... وای..، وای..، وای،،، خدا لعنت کنه اونا رو که قتلگاه درست کردن بی صدا سگا رو میگیرن میکشن بعد فیلم اشک ریختن و عاطفه داشتن میگیرن تا پول بچاپن از کسایی که ازهیچی خبر ندارن

سایه سیاه شب...