فکروخیال نیمه شب

بیدارم و به باد فکر میکنم، به باغ، به حیوان

از ادمی بیزارم.. ادمهایی که بجای پناه به سگها تواین سرما تو این گرسنگی که سرشون آوردن دارن سگها رو با سم میکشند، دارن حیوونیها رو نابود میکنند.

اگر نیمه شب صدای نفرین ادمی یرای ادمی اثر داره من اونها رو به ابدیت لعنت و زجر نفرین میکنم

اگر دعایا آرزوسازگاره من آرزو میکنم من دعا میکنم همه موجودات بی آزار همه عاشقان از شراین آدمهای شرور نجات پیدا کنند. زمین نجات پیدا کنه، هوا نجات پیدا کنه، درخت نجات پیدا کنه، حیوان نجات پیدا کنه...

وای چقدر خوب بود اگه اونها اون شرورها نبودند..

دارم فکر میکنم... بی پناهی بچه هام.. تواون سرما وسط اونایی که بخاطر لنگه کفشاشون حاضرن کسیو نابود کنند.با زنگ با سنگدلی.. همونان که باعث میشن کسانی روی کار بیان که مامور نابودی و شرارت باشن.حتی اگه بگن خودشون بی آزارن. اونان منبع وجود و تولد شرور.. وگرنه شر اینهمه جرات نداشت.. جهالت باعث سنگدلی میشه باعث نابودی باعث شرارت باعث همه چی..

سایه سیاه شب...