سایه سیاه شب

سلام زندگی.. هنوز هستم.هنوز پررویام. هنوز بچه هام کنارمن. هنوز... هنوز... چقدر خوبه که وقت دارم.

اهای..پاشو ریخت و پاشیده های دلتو جمع کن بیا بریم از اول شروع کنیم.حتی اگه تا فردا فرصتته.. بیا دلم .. بیا امید ببندیم به اینکه کاری ازت برمی یاد برای نجات.. برای زیبایی.. برای زندگی... برای صدا... برای سکوت...

اره.. میدونم همه چی تموم میشه.

سایه سیاه شب...

گفت میخوای یه سره بری اصل کار یا..

گفتم نه.. هرچی که قویترم میکنه میخوام ازونجا شروع کنم.

توراه فکر میکردم آیا میتونم از پسش بربیام؟

....

سایه سیاه شب...

وقتی خشمگینم یا خیلی ناراحت یا خیلی خوشحال نباید حرف بزنم چه برسه به نوشتن..

حرف نزدن که زیاد مهم نیست

اما بدون نوشتن نمیشه زنده موند

اینم میدونم که برای نوشتن خوب باید سنگ بود. یه سنگ مقدس

سایه سیاه شب...

جمعه های کل عمرم یه جوردیگه بودن...

چه زمان درس و کتاب و استرس و شادیاش

چه بعد ازاون که بی تفاوت بودم بهش..

امروزاولین جمعه س که با همشون فرق داره... فصل جدیدی از جمعه هام شروع شده...

اگه عمری باشه..

سایه سیاه شب...

ازپشت سیاهی خوابهایم از پشت سیاهی سرنوشتم، از پشت سیاهی بودنم...

امروزطلوع کرد.. چون شب فانوس گرفت و دست مرا

باخود برد.

سایه سیاه شب...