سایه سیاه شب

آدم وقتی پا به این دنیا میذاره مثل حیوانات بی سلاح و مظلومه... باید اول درمقابل آدم شرور و بعد طبیعت محافظت بشه تا روی پای خودش بایسته، پدرو مادر میشن پشتش که حتی درمقابل دغلها و دروغ ها و نامردیها پایداری کنه وبتونه روحی و جسمی از پس خودش بربیاد... وای بحال کسی که این پشت و پناه این کسانی که به دنیاش آوردن از همه کس براش نامردتر و دغلبازتر و دروغگو تر باشن... اره... وضعیت من یه دلشکستگی ساده نیس، وضعیت من یه عمر جون کندن و زنده موندن بین اولین دشمنام پدرومادر تا باقی که نیاز به محافظت داشتم و ب...

xa0 بیدارم و به خفتگان فکر میکنم. به بیدارها، به شکم گرسنه، به تن خسته، به پای لرزان، به بی پناهی.. بی پناهی.. بی پناهی... xa0 مامان نازلی، شنگول، سنگی، شبدر... xa0 به اسارت به دلتنگی به خستگی به پوچی وغم... xa0 نازلی... پوچ.. زاقول xa0 درد من درد جانکاهیست که مرگ هم آزادش نمیکند.. xa0 xa0...

امشب با سگ همسایه که سروصدا میکرد رودروایسی کردم و نگفتم ساکت. چون اون امشب تغییر رویه داده بود و مثل کسی پشت درمن بود که تکیه گاهی پیدا کرده و خیالش راحت شده. خجالت آور هست کاری رو بکنم که انتظار نداره و بهش ثابت کنم من بخاطر مراقبت از اون نبود که شبها می اومدم بیرون. اون من رو از خودم خجالت داده با این تکیه و خیال راحت وقتی که میدانم سگ ترسوو ضربه خورده ای هست که به این راحتی به کسی اعتماد نخواهد کرد....